Opname.
Jamal !
Jamal, ben je wakker ?
Je hoort me wel.
Ik schrijf dit allemaal op. Ik moet naar die afspraak met je lerares...
dan moet ik tot laat werken. Dus je moet voor je eigen eten zorgen, oké ?
Ik dacht dat je om half acht wilde opstaan.
Geluidje, hé ?
Check de bal, man.
Wacht even. Hoe is ie, J ? Waar zat je ?
Ik sliep.
Moe van 't gepieker over hoe ik jouw afgang kan voorkomen.
Hoe ga je dat doen ?
J, maak hem af, man.
Zo doe je 't hem cadeau.
- Zo doe je 't hem cadeau. - Nu ben ik wakker.
Ga je nog wat doen ?
Eitje !
Je bakt er niets van.
Daar heb je niets aan.
Hij heeft wat voor het Raam.
- Heb je hem ooit gezien ? - Het Raam ?
Nee, maar hij ziet ons wel.
Kom op, man.
Wat hebben jullie ? Willen jullie niet spelen ?
Wakker worden.
In 1845...
schreef Poe zijn beroemdste stuk, The Raven.
Hij schreef het toen hij verslaafd was aan coke en geobsedeerd door de dood.
The Raven net als het footballteam.
Ze zijn geobsedeerd door de dood en worden altijd ingemaakt.
Alleen in Baltimore vind je 'n footballteam vernoemd naar een gedicht.
Heeft iemand 't gelezen ?
"Op een middernacht zo druilerig
"mijmerde ik zwak en huilerig"
En, Jamal ?
Ik heb 't nooit gelezen.
Die opstellen moeten dinsdag af zijn.
Mijn vader heeft het Raam gezien. Een jaar of 20 geleden.
Hij stond daar als een spook uit ons natuurkundeboek.
Net zo.
- Was hij wit ? - Is melk wit ?
Welk spook is er niet wit ?
Grapje, man.
Hij heeft iemand vermoord, daarom blijft hij binnen.
Hier verstop je je pas als je 'n leger hebt vermoord.
Jullie kletsen. Kennen jullie Shurrita nog ? Zij woonde onder het Raam.
Ze belt me op een avond helemaal hysterisch op, man.
Ze zegt dat ze iets hoort tikken bij het Raam binnen.
Tik...
Terwijl ze aan de telefoon was, begon ze te gillen.
Want het getik was op een of andere manier de trap af gekomen.
Tik...
En nu was het aan de andere kant van haar deur.
Ze kon horen dat hij met een of ander mes tikte.
Toen werd de verbinding verbroken. We hebben Shurrita nooit meer gezien.
Shurrita die aan de overkant woonde ?
Dat is een heroïnehoer.
Nee, ze was aardig.
Ik weet alleen dat het Raam gevaarlijk is.
't Was zo dat...
als je naar buiten ging, bleef je uit de buurt van het Raam.
We blijven uit de buurt van jouw gelieg.
Jij gelooft me toch ?
Je lult maar wat, man.
Verdomme.
Laat me raden. Jij zou erheen gaan, hé ?
't Is 'n oude man die uit 'n raam kijkt.
Jij zou wel gaan, hé ?
- Hij gaat niet. - Zeg het ze, J.
- Hij gaat niet. - Deze nikker is bang.
Hé, nu ben ik aan de beurt.
- Nou ? - Nou...
ik daag je uit om erheen te gaan, oké ?
Oké ?
Mij best, man. Ik ga erheen.
- Hij gaat. - Flinke vent.
Ik ga wel.
Zo mag ik 't horen.
D, ik geloof je.
Hou je kop. Ga naar je les of zo.
Hier, man. Kom hier zitten.
- Erger me niet. - Het is m'n verjaardag.
Hoepel op.
- Oké. Ik ga niet bij je zitten. - Neem je appel mee.
Juffrouw Joyce ?
- Fijn u te zien. - Fijn dat u bent gekomen. Gaat u zitten.
De testscores van Jamal zijn terug.
- Testscores ? - Beoordelingstesten.
Alle kinderen moeten die maken.
Hij heeft u niets verteld, hé ?
Mevrouw Wallace, Jamal staat op een zes gemiddeld...
hij doet dus genoeg om mee te komen en genoeg om niet op te vallen.
Zijn testresultaten maken Jamals geval ongewoon.
O, mijn god.
Ik zie hem aldoor boeken lezen. Boeken die ik nooit heb gelezen.
Van sommige heb ik zelfs nooit gehoord. En hij maakt altijd aantekeningen.
Sinds zijn vader vertrok. Maar dat is wat ik zie.
Praten doet hij alleen over basketball.
Door basketbal wordt hij geaccepteerd.
Wat hij schrijft, boeit de jeugd hier niet.
Kom op ! Tussen de gele strepen !
Hoi, T.
- Hoe gaat ie, Fly ? - Goed.
Zoek je kaarten, broertje ?
Ze zijn op vanavond. Sorry.
Toe. We weten dat je kaarten hebt.
Hier zijn vier woorden:
Bos Ton Red Sox.
De kaartjes voor de Yanks en de Sox zijn al een maand uitverkocht.
Oké, meneer Fly ? Trouwens...
zeg die Toyotajongen daar eens dat ie zijn goedkope bumper weghoudt...
bij die Mercedes daar.
Doe daar wat aan. Toe maar, Fly !
Wat is er verdomme, Jamal ? Ma belde.
- Vertelde me over die test. Wat is er ? - Niets.
Hoezo "niets" ?
Verstoort het je plannen of zo ?
Het was eerst jouw plan, T.
Ja. Basketbal op de universiteit...
dan voor iedereen cheques ondertekenen en hun problemen oplossen.
Maar moet je me zien.
Wacht even.
Gebruik ze maar.
Hierdoor is het nu ons plan.
Eén ding.
Hou je mond over die testscores.
Maak je geen zorgen. Ik ben je broer.
Alles wat we bepraten, blijft onder ons.
Ik hou van je, man. Oké ?
Onthou één ding.
Ma weet wanneer de wedstrijd is afgelopen, ga dus meteen naar huis.
Blijf uit de problemen. Wees voorzichtig. Ik hou van je, man.
- Oké, T. Je ziet er goed uit. - Voorzichtig, man.
Het stinkt hier.
J, zie je dat raam ? Dat laat hij soms op een kier staan.
Het licht is al twee uur uit.
Slaapt hij wel ?
Die Methusalem is duizend jaar oud. Die doet niet anders.
Hé, J, even serieus, ik weet niet of je dit wel moet doen.
Ik denk dat ik...
Ik denk dat ik m'n uitdaging herroep.
- Nee, dit kan ik. - Ratten.
- Hé, Fly. - Hou maar. Je moet iets mee terugbrengen.
Als we je roepen, verstop je je, oké ?
Blijf niet te lang binnen.
Oké.
Dit is gammel.
Heb je iets kunnen pakken ?
Wat is er gebeurd ?
Klootzak !
Eikels, hij sliep niet.
- Heb je hem gezien ? - Maar even.
Hou op met dat stomme gestuiter.
Ik heb Michael Jordans naam in vlekken over m'n hele vloer.
Ik maak 't wel schoon.
Ik zie het Michael Jordan nog eerder schoonmaken.
Mocht je willen douchen, er is niet meteen heet water.
- Ik was het niet van plan. - Waar is je rugtas ?
- Ik weet 't niet. - "Weet 't niet" ?
Hoezo, weet je 't niet ?
Je moest iets meenemen, niet achterlaten.
Hou erover op, wil je ?
Wat zat er in je tas ?
Ik praat niet over die stomme tas.
Vast niet, nee.
Laat me je iets leren. Let op m'n ogen.
Hij kijkt nu vast naar je.
Dat weet je niet, man. Zo doe je dat.
Ik doe niets met je auto.
Wat zei je ?
Je kijkt bezorgd, alsof ik iets met je auto ga doen.
Ik ben overal bezorgd om deze auto. Vat 't niet persoonlijk op.
't Is maar een auto, man.
Nee, 't is niet "maar een auto". 't Is een BMW.
Iedereen die ook maar iets van dat merk weet...
weet dat 't meer dan "maar een auto" is.
Iedereen die iets van dat merk weet ?
Dus ik zou zoiets niet kunnen weten.
Nee, dat bedoelde ik niet.
Wat ik van BMW weet...
is dat het begon met het maken van vliegtuigmotoren.
Een zekere Franz Popp is 't allemaal begonnen.
Franz Popp. Leuke naam.
Maakte voor 1920 een motor. Hij vloog op 10 kilometer hoogte.
Popp en z'n jongens begonnen net.
Ze maakten deze ene motor, de 801, Tweede Wereldoorlog, 14 cilinder...
2300 pk, vloog ruim 11 kilometer hoog.
Met wat meer tijd, hadden ze Engeland helemaal platgegooid...
misschien zelfs de oorlog gewonnen.
Daar komt dit vandaan.
Witte propeller draaiend in een blauwe lucht.
Na de oorlog mochten ze van ons geen vliegtuigmotoren meer maken.
Toen begon BMW serieus te overwegen om auto's te maken.
Zoiets als deze.
Dat wist je vast allemaal aangezien je er eentje least.
Bedankt voor de geschiedenisles.
Graag gedaan, man.
Geblokkeerde Denkwijze
fantastische passage !
wees duidelijk
atmosfeer venijnig - woorden goedkoop
deze lezer onwaardig
Je knoeit in m'n werk, man.
Ik wil deze schrijver steunen, kunnen we even weg uit de Bronx ?
geblokkeerd
Waar neem je me mee naartoe ?
Die avond was...
't Was een spelletje bluf van mij en m'n vrienden.
Kan ik u nog meer van me laten lezen...
of kan ik nog wat anders schrijven ?
Wat dacht je van 5000 woorden over waarom je uit m'n huis zult blijven ?
Kom op, man. Ik weet dat je daar bent.
Haal je poten van m'n deur.
Ik kwam alleen...
om af te geven waar je me om hebt gevraagd.
Wat dan ?
5000 woorden over waarom je niet wilde dat ik bij je binnenkwam.
Zoiets heb je gezegd.
Probeer het te onthouden precies zoals ik het heb gezegd.
Kom binnen, Jamal.
Dag, liefje.
't Is oké.
Ga zitten.
Mevrouw Wallace, Jamal, toen we je nieuwste testscores kregen...
dachten we dat de privé-scholen geïnteresseerd zouden zijn.
Nou, we hadden gelijk.
- Meneer Bradley. - Mijn naam is David Bradley.
Ik zit bij de Mailor school in Manhattan.
Mailor-Callow ?
Inderdaad. Heeft u van ons gehoord ?
Mailor-Callow is niet alleen de beste school hier...
het is een van de beste privé-scholen aan de oostkust.
Alleen de besten zitten erop.
Ons herfstsemester is al begonnen...
maar elk jaar houden we plaatsen vrij totdat de testscores binnenkomen.
Jouw testscores, en nu druk ik me voorzichtig uit...
zijn ons opgevallen.
Ik ben hier om te zien of je naar onze school zou willen komen.
Naar een andere school vertrekken, vooral een privé-school, is moeilijk.
Maar dit is niet meer de juiste plek voor je.
De keus is niet moeilijk.
Meneer Bradley...
dit kunnen we absoluut niet betalen.
Dat vragen we u ook niet.
Toen dr. Simon zei dat op Mailor alleen de besten zitten...
vergat hij dat onze betrokkenheid verder reikt dan het klaslokaal.
- Dat nam ik aan. - Dat dachten we al.
Mevrouw Wallace, 40 van onze studenten gingen op de universiteit basketballen.
Drie daarvan haalden een beroepsteam. We evalueerden...
je spel vorig jaar en hoewel dit een strikt academisch aanbod is...
zijn we niet teleurgesteld als je gaat spelen.
Je hoeft alleen maar te komen, rond te kijken, erover te denken.
Mevrouw Wallace.
Dank u.
- Tot ziens. - We houden contact.
Ik heb niet geklopt.
- Met wie heb je gesproken ? - Eerst wil ik mijn 5000 woorden terug.
Doe de deur op slot, als je binnenkomt.
Wie is de man in de auto ?
Hij was van een privé-school.
Ze willen dat ik erheen ga.
We hoeven er niets voor te betalen.
Mijn ma en ik wonen een paar straten verderop.
Mijn broer woonde er eerst ook, maar hij vertrok nadat m'n pa vertrok.
M'n ma werd moe van 't wachten tot m'n pa zou afkicken.
En m'n pa werd moe van 't proberen.
In die tijd begon ik te schrijven.
Hoe heet je ?
Jamal Wallace.
Klinkt als een soort marmelade.
Hoe oud ben je ?
Ik ben zestien.
Zestien ?
En je bent zwart.
- 't Is opmerkelijk. - "Opmerkelijk" ?
Is 't opmerkelijk dat ik zwart ben ? Wat heeft m'n huidskleur ermee te maken ?
Je weet nu niet wat je moet doen, hé ?
Als je zegt wat je echt wilt, lees ik hier misschien niets meer van.
Maar als je je laat kleineren door mijn racistische gelul...
wat ben je dan voor iemand ?
Ik speel dit spelletje niet, man.
Je speelt het wel.
Een gezichtsuitdrukking is meer waard dan duizend woorden.
Of in jouw geval, maar twee.
Hier.
Stomme ouwe zak.
"Eén hand geeft, één ontvangt, terwijl we vandaag samen eten.
"Moge onze gedachten, lichamen en geesten sterk worden.
"En gelukwensen voor Jamal. Amen."
Heb je dit gezien ?
- Laat eens kijken. - Niet vies maken.
Wacht.
Aan de omslag te zien, lijkt het wel de clownsschool.
Terrell, ga eten.
Je redt het wel. Mammie levert echte soldaten af.
Dit had jij ook kunnen doen.
Ik ben parkeerwachter, maar geen doorsnee parkeerwachter.
Ik ben het hoofd van alle parkeerwachters.
Je weet nooit van tevoren hoeveel je gaat verdienen.
De ene week $50, de volgende $100.
- Dat is geen echte baan. - Ma, laat hem.
Ik rap. Je weet dat ik een rapcarrière heb.
Hou op over dat rappen. Ga eten.
- Wil je wat horen ? - Ga eten.
Ik zing 't even.
"Moet ik betalen Moet ik pleite zijn
"Dit is je zoon, hoofd van 't parkeerterrein"
Hé, Jamal, ik heb toch een goede stem ?
Jamal Wallace ?
Hallo, ik ben Claire Spence.
Bradley vroeg me om je rond te leiden.
Goed.
Kom mee.
Je hoeft pas vragen te beantwoorden als je hebt besloten wat je gaat doen.
Bovendien, de leraren hier...
zijn niet zo voor leerling participatie.
Ze horen liever zichzelf praten.
- Hoezo ? - Dat zul je wel zien.
Vanmorgen beginnen we aan ons derde verplichte boek van dit semester.
De bestudering van een roman die alles biedt...
en een auteur die veel meer had kunnen bieden.
Dat is Robert Crawford. Hij is hier al net zo lang als de meeste gebouwen.
Toen William Forrester 23 was, in 1953...
begon hij aan zijn eerste boek.
Vele eerzuchtige auteurs spraken over 't schrijven van de grote 20e eeuw-roman.
William Forrester deed het...
bij zijn eerste poging.
Heb je dit gelezen ?
Ja. Jij ?
Zo'n dozijn keer pas.
Dit was het enige boek dat hij verkoos uit te geven.
Wie weet, 't enige boek dat hij verkoos te schrijven.
Jullie weekopdracht is het te lezen en me te vertellen waarom.
En...
kom je morgen weer ?
Ja. Ze willen dat ik morgen wat basketbal speel.
Dat hoorde ik.
Het team verloor na 't afstuderen heel wat spelers.
't Is toch net als aan de universiteit ?
Jij krijgt een opleiding en zij krijgen wat ze willen.
Wie weet krijgen jullie beiden je zin.
Wie weet.
't Was leuk je te ontmoeten, Jamal.
Jou ook, Claire. Ben je er morgen ook ?
Niet waar jij bent, maar...
misschien zie je me bij de lunch.
- Ik zei die twee woorden gisteren niet. - Waarom niet ?
Ik wil dat je meer van me leest.
Daarbuiten wordt veel over je gepraat.
Van dat legende-gelul.
Er doen verhalen de ronde. Ze vragen zich af of je iemand vermoordde.
Ook vragen ze zich af waarom je aldoor binnen zit.
Ik zou ook blijven zitten. 't Is rustig. Je hoort hier niets.
Wij hebben lawaaiige buren.
Hun kind schreeuwt altijd omdat 't pas een jaar oud is...
of pa schreeuwt omdat 't kind lawaai maakt.
Bij dit alles schreeuwt moe ook. Maar dat geschreeuw is anders, omdat...
die ouwe een wip met haar maakt en ze met haar hoofd tegen de muur slaat...
en ze gilt omdat...
Roer die soep maar even.
Wat ?
Roer in de soep voordat hij dik wordt.
Waarom gebeurt dit niet bij onze soep ?
Toe maar. Dichterbij.
Nu.
Heb jij hier ook iemand die zo gilt ?
Wat ik hier heb is een volwassen mannetje. Heel mooi.
Waarschijnlijk uit het park afgedwaald.
Een Connecticut nachtegaal.
Doe je dit ooit buiten ?
Je had bij de soepvraag moeten blijven.
Het doel van een vraag is het verkrijgen van alleen voor ons relevante informatie.
Je vroeg je af waarom jullie soep niet dik werd ?
Je moeder zal zijn opgegroeid in een huishouden...
dat nooit melk aan de soep verspilde.
Die vraag was goed, in tegenstelling tot: "Of ik ooit naar buiten ga ?"...
die voldoet niet aan de criteria of je informatie krijgt die relevant voor je is.
Oké. Ik heb gewoon geen soepvragen meer.
Nee ?
Waarom zei je al die dingen over m'n huidskleur ?
't Had niets met je huidskleur te maken.
Ik wilde erachter komen hoeveel gezeik je zou tolereren.
- Je wist dat ik zou terugkomen ? - Ja.
Zoals ik weet dat je naar die nieuwe school zal gaan.
Hoe weet je dat ?
Omdat er in je schrijven een vraag klinkt naar wat je met je leven wilt doen.
Die vraag kan je huidige school niet voor je beantwoorden.
We vormen paren. Wallace, jij met Hartwell.
Hoe gaat ie ? Ik ben Jamal.
Check de bal maar, oké ?
Kom op.
We zijn begonnen.
Pak 'm hard aan.
Prima gedaan, lui.
Nu verdedigen. Toe maar, vuilak.
Kom op.
Kom maar op.
Waarom laat je die vuile praat niet thuis ?
Wat ? Kijk niet zo stom.
- Ik ga je helemaal wegspelen. - Ja, vast.
- Ik speel je helemaal weg. - Toe maar.
Spelen.
- Toe nou, man. - Wat ?
Je bent te klein.
Een beetje verdedigen zou fijn zijn.
Coach, u heeft gelijk. Een beetje verdedigen.
- Probeer over 't midden te gaan. - Wat ?
Ik zei, ga over 't midden.
Druk.
Te veel.
Ik heb hulp nodig !
Tien seconden. Bal over.
- Ik neem jouw plaats in. - Wat ?
- Ik neem jouw plaats in. - Niets daarvan.
Kom op.
Dit is mijn veld, man. Mijn veld.
Zo doen we dat hier.
Inderdaad.
John Hartwell is gewoon een rijkelui's kind dat zoveel aandacht wil...
als maar mogelijk in zijn laatste jaar. Da's alles.
- Ze nemen alles heel serieus hier. - 't Is een serieuze school.
Zo serieus dat ik meestal tussen mijn boeken lunch.
Waar werk je aan ?
Forresters boek.
- Je had 't al een dozijn keer gelezen. - Weet ik, maar kijk eens.
Van m'n vader gekregen. Een vroege druk.
- Luister, ik moet gaan. - Maar je bent er net !
Weet ik, maar ik ben iets vergeten. Ik moet iets opzoeken.
Ik zie je straks.
William Forrester - ZOEK
"Geboren: 1930...
"in Schotland."
William Forrester ontvangt Boek-van-het-Jaar prijs
"Verhuisde rond z'n achttiende met z'n familie naar New York.
"Meneer Forrester wilde geen commentaar geven."
Nee, dat zal best.
Worden deze bezoekjes nu een gewoonte ?
Je zei dat je wist dat ik zou terugkomen.
Ja, maar ik dacht slechts één keer.
Ik heb hulp nodig bij iets voor school.
Ja. Dit "iets" voor school.
Over welk "iets" praten we ?
Heb je dat ooit gelezen ?
Ik probeer 't. Maar ik kom niet verder dan de eerste tien bladzijden.
Ik herinner me dat...
ik ook moeite had om door die bladzijden te komen.
Jezus, je hebt een ezelsoor gemaakt. Toon wat respect voor de auteur.
Dat ben jij, hé ?
Jij bent de auteur.
Ik heb 't hele ding gelezen. Niet slecht. Vooral het stuk...
Ik weet wat 't is.
Wat ik niet gebruiken kan, is iemand die me zegt wat hij denkt dat 't is.
Dat ging ik niet zeggen.
Wat ging je zeggen ? Dat ik je alles over mezelf moet vertellen ?
Ik vertelde jou over mezelf.
Je moet nog wel iets over terughoudendheid leren.
Als ik je vraag om tegen niemand iets te zeggen...
over hier, ons...
kan ik je daar dan in vertrouwen ?
Twaalf.
Dertien.
Negenentwintig.
Achtenveertig.
Negenenveertig.
Wacht.
Nog eentje.
Dat was één van de meest indrukwekkende dingen die ik ooit heb gezien.
Toch vonden jullie beiden 't niet goed genoeg.
Ga maar douchen en wegwezen.
Mocht je denken dat we hetzelfde zijn: mooi niet.
Meneer Wallace ?
Je laatste opstel...
toonde een hele verbetering ten opzichte van je eerdere werk.
- Dank u. - Ja.
Hoe lang heb je erover gedaan ?
Ik schreef 't gisteravond.
Gisteravond.
Nou, ik moet hier nog wat afmaken.
Dag, meneer Wallace.
Dat is goed. Kies maar weer.
- "Vogelsoorten" voor $60.0.. - Antwoord:
"Helder van kleur, naam ontleend aan een personage van Vivien Leigh."
Scarlet tanager.
Nee, 't is "Wat is de scarlet tanager ?"
Wat is de scarlet tanager ?
Om het spel te spelen moet je de regels kennen.
Dit is geschreven door een schrijver die je niet kent.
"Uw plicht, gevleugelde voorjaarsvlam
"is slechts liefhebben en vliegen
"en zingen" Hij schreef over het lied van de tanager.
Een lied over nieuwe seizoenen, nieuw leven.
Dat is James Lowell, man.
Die ken ik wel.
Ik blijf bij "Verkeerde Veronderstellingen" voor $800, Alex.
Heb je hier ooit scarlet tanagers gezien ?
Zo ver buiten het park komen ze niet.
Je professor was dus niet echt vol lof vanmiddag ?
Niet echt, nee.
Er is iets wat je moet weten over Robert Crawford.
Hij heeft een paar jaar na mij een boek geschreven.
Alle uitgevers wezen het af, een terechte beslissing.
In plaats van er nog een te schrijven...
nam hij een baan waarbij hij anderen leert schrijven.
Hoe weet je dat allemaal ?
Onthou alleen maar dat diep teleurgestelde leraren...
of heel effectief kunnen zijn...
of heel gevaarlijk.
Oké, we zetten vanavond de eerste stap. Mailor bij de derde tel.
Eén, twee, drie, Mailor !
Goud. Zwart.
Recht en hoog, jongens.
Hoe gaat ie, J ?
- Was je erbij vanavond ? - 26 punten.
8 van de 10 van de vloer, 10 van de 10 van de lijn.
Moet ik dat missen ?
't Was supergaaf.
Heel goed voor je plaats op de lijst van topscorers.
Wat is er te doen ?
De maten gaan naar de Rode Roos. Ik zei dat we ook kwamen.
Vrijdagavond. Kom mee.
Jamal, ben je dat elke avond van plan ?
- 't Ging aardig. - Zeg dat wel.
Dit is Fly.
Ik ben Claire. Ben je een vriend van Jamal ?
Claire ! Kom mee.
Ik kom.
Laat de bus niet te lang wachten. Leuk je te ontmoeten, Fly.
Waar ben je mee bezig, man ?
Kop dicht.
Hé, wat de Rode Roos betreft...
ik moet naar 't huis van die gozer. Dat doen ze elk jaar.
Niet kwaad worden.
Hé, grote baas. Ga maar. Ik wil je bus niet ophouden.
Ben je er 't weekend ?
Waar denk je dat ik ben ? De Hamptons ?
't Was een leuk gesprek. Mocht je iets nodig hebben...
bel me dan. Oké ?
Ben je die dingen aan 't verzamelen ?
Een paar.
Wil je even naar buiten ?
Ja. Ken je het hier ?
Ik woon hier. Kom mee.
Ze zijn zichzelf tot middernacht met jouw wedstrijd aan 't feliciteren.
Ik moet dus morgen blokken voor het proefwerk op maandag.
Welk proefwerk ?
Over de Sherlock Holmes boeken.
Ze laten ons nutteloze dingen onderzoeken zoals:
Wie stelde Watson aan Holmes voor ?
Ze laten het je doen omdat je dan wel alles moet lezen.
't Kan nog wel even duren.
Misschien wel.
Die vriend van je, Fly, hoe lang kennen jullie elkaar al ?
Een tijdje. Hij is daar geboren en ik ben daar ook geboren.
De Bronx ?
Moeilijk zeker.
Wat ?
Nieuwe mensen, nieuwe school.
Niet dan ?
Nee.
Ergens opgroeien waar de politie 's avonds zelfs niet wil zijn, is moeilijk.
Je daar veilig voelen, is moeilijk.
Want de mensen waar je bang voor bent, weten dat je geen partij voor ze bent.
Dus 't is maar goed dat je hier bent.
Deze mensen vinden me ook geen partij voor ze.
Laat me je niet passeren. Als ik je passeer, score ik.
Klaar ? Blijf voor me staan, oké ?
Oké ?
Ik ben je gepasseerd.
Je bent groter dan ik.
Dat geeft niet. Je moet toch verdedigen.
Hoe doe ik dat ?
Hoe je verdedigt ? Ik laat je één manier zien, hier.
Omdraaien.
Voel je dat ?
Ja.
Nu weet ik waar je heen gaat want ik voel je bewegen.
Ga maar naar links.
Zie je, dat lukt je niet. Ik voel je naar links bewegen.
Ga maar naar rechts.
Ik ben er nog.
Ik voel dat je naar rechts gaat, dus daar kun je ook niet heen.
Probeer me te passeren.
Wacht.
Je moet eerst dribbelen.
Dribbelen. Oké. Zo...
Zo dus ?
Papa ?
Sommige van onze gasten vertrekken.
Ik zie je maandag, oké ?
Het was Stamford.
Pardon ?
In de bar in Londen.
Hij stelde Watson aan Holmes voor.
Kan je tijd besparen als straks iedereen weg is.
Weet je hoe lang ik daaraan heb gewerkt ?
't Lijken mij eerder twee of drie seizoenen van geloofsperfectie.
Je bent zo ver weg dat je me niet eens kunt horen.
Ik kan je vragen waarom je deze buurt nooit uitgaat en je zou niet...
Paragraaf drie begint...
met een voegwoord, "en".
Je mag een zin nooit met een voegwoord beginnen.
- Jawel. - Nee.
Dat is 'n vuistregel.
Nee.
Dat was een vuistregel. Soms als je een zin met een voegwoord begint...
benadruk je die zin. En dat probeert de schrijver misschien te doen.
Wat is het risico ?
Dat je het te vaak doet.
Het leidt af en kan het gevoel geven dat je werk maar doorratelt.
Maar de regel voor "en" en "maar" aan 't begin van de zin is vrij twijfelachtig.
Ook al wordt hij nog door teveel professoren onderwezen.
Sommige van de beste schrijvers negeren die regel al jaren, jij ook.
Nou, je hebt iets genomen wat van mij was...
en dat heb je tot iets van jou gemaakt. Een hele prestatie.
Dank je.
Het is toch nog mijn titel ?
Ik denk 't.
De buurt is veranderd, ik niet.
Weet ik veel van veranderingen.
"Weet jij veel" ? Wat is dat nou verdomme voor een zin ?
Praat hier niet zoals je daarbuiten doet.
Ik hield je voor de gek, man. Een geintje.
Vertel eens over de buurt uit de tijd dat je boek nog werd gelezen.
Wat zei je ?
Niets.
Je zei: "Uit de tijd dat m'n boek nog werd gelezen."
Nietwaar ?
We hebben 24 exemplaren...
maar ze zijn allemaal uitgeleend.
Toch bedankt.
Is 't gelukt ?
Sta je op de wachtlijst ?
Ze waren allemaal uitgeleend.
En, ja...
ik heb voor 't eten betaald.
't Kostte me $13, dus je hebt de zaak duidelijk gemaakt.
Ik belde om te horen wat je wilde eten, maar je nam niet op.
Ik haalde de bel er 20 jaar geleden uit.
Laat me je iets vragen.
Waarom verdoet iemand als jij...
zijn tijd met zo'n roddelblad ?
Wat is daar mis mee ?
't Is rotzooi.
Je zou The Times moeten lezen of zo.
The Times is mijn diner...
maar dit is mijn toetje.
Ze hebben een schrijfwedstrijd op school.
- Heb je daar ooit aan meegedaan ? - Een schrijfwedstrijd ?
- Ja. - Eén keer.
- Lang geleden. - Heb je gewonnen ?
Natuurlijk heb ik gewonnen.
Geld of zo ?
De Pulitzer.
Ze laten het de studenten zelf voorlezen.
Wat heeft dat nou met schrijven te maken ?
Schrijvers schrijven zodat lezers kunnen lezen. Laat een ander het voorlezen.
Heb jij ooit je eigen boek voorgelezen ?
In 't openbaar ? Nee, zeg.
Privé lees ik 't nauwelijks.
Weet je die dingen die ze doen, dat voorlezen in koffieshops ?
Weet je waarom ze 't doen ?
Om boeken te verkopen.
Omdat ze willen neuken.
O, ja ? Gaan vrouwen met je naar bed als je 'n boek schrijft ?
Ze gaan met je naar bed ook al schrijf je een slecht boek.
- Gebeurde het jou wel eens ? - Tuurlijk.
Ben je ooit getrouwd ?
Niet bepaald een soepvraag, nietwaar ?
Nee, ik ben nooit getrouwd.
Maar ik heb wel het een en ander geleerd...
wat van pas kan komen bij die jongedame waar je 't altijd over hebt.
Wat bijvoorbeeld ?
De sleutel naar een vrouwenhart...
is een onverwacht cadeau op een onverwacht tijdstip.
Geef je mij advies over vrouwen ?
Onverwacht cadeau, onverwacht tijdstip.
Dit is zo onverwacht.
't Is geen eerste druk of zo.
O, jeetje.
- Wat is er ? - Het is gesigneerd.
Dit kan ik niet aannemen. Het kostte vast een fortuin.
Zo duur was 't ook weer niet.
Misschien is het de boekwinkel ontgaan.
Zoiets ontgaat boekwinkels niet.
Hoe ben jij op Mailor terecht gekomen ?
Mailor was oorspronkelijk een jongensschool...
dus mijn vader deed wat iedereen in zijn positie zou doen.
Hij ging in het bestuur en veranderde de regels.
En iedere leerling daar weet 't.
Ooit was het toch gebeurd.
Dat maakt niets uit. Ik blijf de dochter van dr. Spence.
Die avond bij mij thuis, na de wedstrijd...
toen je me liet zien hoe ik basketbal moest spelen:
had je daar een bedoeling mee ?
Dat wordt niets.
Wat ?
Dat.
Waarom niet ?
Vraag je vader maar.
Ik vraag niet om huwelijksvoorwaarden.
't Is gewoon een vraag.
Waarom moet bij jou alles zo zwart-wit zijn ?
Ik ben de vraag vergeten.
Jij vergeet niets, meneer Stamford.
Heeft hij dit niet geschreven, denk je ? Dat is een zware beschuldiging.
Ga ermee naar het faculteitsbestuur...
Ik besef hoe zwaar deze is.
Het is opmerkelijk werk.
Herken je er iets van ?
Het doet aan iets denken.
Maar wat ?
De jongen doet het bij mij goed. Hij had goede scores toen hij hier kwam.
Misschien had hij alleen hulp nodig.
Carl, hij is een basketbalspeler. Uit de Bronx.
Die toevallig wel 17 wedstrijden op rij heeft gewonnen...
voor een school die graag wint.
Heb je overwogen dat hij gewoon zo goed is ?
Zo goed niet.
Weet je wat absoluut het beste moment is ?
Wanneer je je eerste concept klaar hebt...
en je het voor jezelf leest.
Voordat die eikels...
iets nemen wat ze nooit van hun leven zelf kunnen schrijven...
en het in één dag afkraken.
De mensen zijn gek op dat boek, man.
Ik heb het niet voor hen geschreven.
En toen de critici begonnen met al dat gezeik over...
wat ik eigenlijk probeerde te zeggen...
nou, toen besloot ik...
dat één boek genoeg was.
William, dat was 50 jaar geleden, man.
en hij dronk wat meer.
Ik beloofde mijn moeder dat ik hem er doorheen zou helpen.
Ik trof hem die ene avond.
Ik lag al een half dozijn drankjes achter.
Dus we dronken nog wat...
en na een tijdje zegt hij me dat hij me...
naar het appartement wil terugrijden.
Ik zei: "Nee, dank je."
We woonden toen nog allemaal daar.
Ik stond daar maar en...
keek toe hoe hij wegreed.
Hij overleeft de hele godvergeten oorlog...
en ik laat hem wegrijden.
Later die nacht was de verpleegster aan het typen...
wat ze dan ook typen...
en weet je wat ze me vertelt ?
Ze vertelt me hoeveel mijn boek voor haar betekende.
Mijn broer ligt in de kamer ernaast koud te worden...
en zij kan alleen maar over een boek praten.
Vanaf toen is alles veranderd.
Binnen vijf maanden begroef ik...
hem, mijn ma, mijn vader.
Alle drie hier in de Bronx.
We brachten onze zomers hier door.
En als we geluk hadden, de herfst.
Met die teams zat je hier vaak in de herfst.
Ja, nou...
niet vaak genoeg.
"De rust van hen die ons voorgingen...
"brengt de onrust niet tot bedaren van hen...
"die volgen."
Dat schreef je in je boek.
Ik besef dat als ik je genoeg tijd geef, het je zal lukken...
om zelfs mij te verbazen.
Weet hij 't ?
Nee, hij weet 't niet.
Dit was een van de beste avonden die ik in tijden heb gehad.
De hele avond ?
Ja.
De hele avond.
Nou, ik...
Die vent...
Hoe ken je die vent ook alweer ?
Hij is mijn leraar.
Zo'n type leek hij me niet.
Iemand in het bijzonder ?
Ik kom hier soms 's ochtends.
Ik alleen, de eerzuchtige...
en zij allemaal.
Er lag beneden een briefje dat u me wilde spreken.
Meneer Wallace...
het wordt tijd dat u en ik eens openhartig over uw werk praten.
Ik dacht dat u het goed vond.
Uw recente werk ?
Ik vond het heel goed.
Nee, de vraag wat betreft uw meest recente werk...
is niet of het goed is...
maar of het niet te goed is.
U heeft na uw komst hier een ongewoon snelle vooruitgang geboekt...
zodanig dat ik een van beide conclusies moet trekken:
Of u bent begenadigd met een bijzonder talent, dat zich heeft geuit...
of...
u haalt uw inspiratie van elders.
Gezien uw voorgaande opleiding en uw achtergrond...
weet ik zeker dat u me vergeeft als ik m'n eigen conclusies trek.
Ik heb die opstellen geschreven.
Dat wilt u mij dan wel bewijzen.
De volgende opdracht is voor over twee weken.
Ik geef u de uren waarop u op mijn kamer kunt werken.
Ik wil dat u 't daar schrijft.
Mocht u in de tussentijd ergens over willen praten...
Ik schrijf mooi niets.
En wat bewijst dat ?
Als 't om een kind van zes nullen gaat, zegt hij dan: "Gezien uw achtergrond" ?
- Kind van zes nullen ? - $ 1.000.000.
Drie nullen, zes nullen.
Nee, ik denk 't niet.
Weet je waarvoor mensen het bangst zijn ?
- Waarvoor ? - Voor wat ze niet begrijpen.
Als we iets niet begrijpen, gaan we uit van onze veronderstellingen.
Crawford begrijpt niet...
hoe een zwart kind uit de Bronx kan schrijven zoals jij dat doet.
Dus hij veronderstelt dat je 't niet kunt.
Zo veronderstel ik dat hij een eikel is.
Je hebt hem gekend, hé ?
Crawford ? Nee.
Maar hij dacht mij te kennen.
Hoe zat 't dan met zijn boek ?
Vele schrijvers kennen de regels van het schrijven...
maar ze kunnen niet schrijven.
Dus ?
Dus schreef Crawford een boek over vier auteurs die 't wel konden.
Ik was de enige die nog leefde.
Hij overtuigde een uitgever om 't te kopen.
Ik pleegde een beleefd telefoontje...
naar deze uitgever en zei tegen hem en anderen...
dat ik bezig was aan een tweede boek...
- en als ze erop wilden bieden... - Dus daarom verdween Crawfords boek.
Maar je wist dat er geen tweede boek zou komen.
Ja, maar zij niet.
Interessant wat er gebeurt als de bronnen niet bij de hand zijn.
Een Seizoen van Geloofsperfectie Door Jamal Wallace
De traditie van het op de laatste dag inleveren van opstellen zet zich...
ook...
dit jaar voort.
Dames en heren...
mag ik uw aandacht ?
Als u het niet erg vindt.
"Eer zonde kon verwoesten of verdriet verbleken
"Kwam de dood vriendelijk en zorgzaam
"Is de ontluikende knop in de hemel neergestreken"
Fijn dat u ook komt.
Dat hoort niet bij 't gedicht.
"Om aldaar te gaan bloeien" Wie ?
Meer terughoudendheid dan gebruikelijk 's ochtends.
Meneer Coleridge.
Alstublieft.
Hoeveel studenten zijn hier vandaag ?
Ik weet 't niet zeker.
Zou u ernaar willen raden ?
Dertig ?
En van die dertig kent niemand de auteur van die passage.
Dat vind ik opmerkelijk, u niet ?
Misschien moeten we 't anders benaderen.
Als we ernaar kijken welke conclusies kunnen we dan trekken ?
U bedoelt wat betreft de auteur ?
Wat betreft alles.
Zijn er woorden die u ongebruikelijk voorkomen ?
U mag dit zien als het juiste moment om te antwoorden.
"Eer."
Waarom is dat ongewoon ?
't Klinkt oud.
Het klinkt inderdaad oud.
Weet u waarom het oud klinkt ?
Omdat 't oud is. Meer dan 200 jaar oud.
Geschreven voordat uw vader, of zelfs zijn vader, was geboren.
Maar...
dat is nog geen excuus voor het feit dat u...
niet weet wie het heeft geschreven, nietwaar ?
't Spijt me, meneer, ik weet...
Van alle aanwezigen zou juist u moeten weten wie 't heeft geschreven.
En weet u waarom, meneer Coleridge ?
Ik herhaal, weet u waarom ?
Zeg gewoon je naam, man.
Pardon. Heeft u iets bij te dragen ?
Ik zei dat hij zijn naam moest zeggen.
Waarom zou het meneer Coleridge helpen als hij zijn naam zei ?
Omdat die 't heeft geschreven.
Heel goed, meneer Wallace.
Misschien reiken uw talenten toch wat verder als het basketbal.
We gaan naar bladzijde... Gaat u zitten, meneer Coleridge.
Ga naar bladzijde 120 in het blauwe boekje dat...
Dan.
Pardon ?
Niet doen.
U zei dat mijn talenten verder reiken "als" het basketbal.
"Als" is vergelijkend.
"Dan" is overtreffend.
U had "dan" moeten zeggen.
Daagt u mij uit ?
Niet meer dan u Coleridge uitdaagde.
Misschien had ik de uitdaging op een ander moeten richten.
"'t Is een melancholieke waarheid, zelfs...
"Grote geesten hebben simpele verwanten"
Dickens.
- "U zult horen het getrappel van..." - Kipling.
- "Alle grote waarheden beginnen..." - Shaw.
- "De mens is 't enige dier... - "Dat bloost
"of dat moet doen"
Mark Twain.
- Kom op, professor... - Ga eruit !
Ga...
eruit.
Ja. Ik ga al.
- Bemoei je er niet mee, Claire. - Hou vol.
Dus hier sturen ze je weg als je iets weet ?
Je hebt geen idee wat Crawford kan doen.
Daar heb je gelijk in.
- Vind je dat je je excuses moet aanbieden ? - Nee.
- Jij ? - Nee.
Je deed niets verkeerd. Je gaf hem een koekje van eigen deeg.
Maar...
het is beter om nu voorzichtig te zijn.
Voorzichtig waarmee ?
Je bent gezegend met een gave waarmee je opmerkelijke dingen zou kunnen doen.
Als je 't maar niet verpest...
door je nu als een 16-jarige te gedragen.
Je moet op kantoor komen.
Meneer Wallace, kom binnen.
Zoals u weet...
zit professor Matthews in de faculteitsraad en dr. Spence in het bestuur.
We hebben de inzendingen voor de schrijfwedstrijd beoordeeld.
We hopen dat u een paar zaken wat betreft uw inzending kunt ophelderen.
Een Seizoen van Geloofsperfectie.
Uw werk, correct ?
Ja, dat is 't.
Het is gebruikelijk om aan studenten te vragen of ze bronnen willen vermelden...
of andere schrijvers willen danken wanneer ze een opdracht inleveren.
Wilt u dat doen ?
1960.
Een essay getiteld Een Best Jaar voor Baseball...
met als ondertitel:
Een Seizoen van Geloofsperfectie.
Gepubliceerd in de New Yorker en geschreven door...
William Forrester.
Uw versie is absoluut origineel, maar...
maar 't gaat om de titel en de eerste paragraaf.
Nietwaar ?
Of je hebt de toestemming van William Forrester...
of...
Heb je een andere verklaring ?
Nee.
Dat is mijn opstel.
Dan is uw inzending nu teruggetrokken en gaat deze zaak naar het bestuur.
Het bestuur is gemachtigd om u op een academische proeftijd te stellen...
waardoor u in de toekomst geen basketbal meer kan spelen.
Daar het bestuur pas volgende week vergadert...
kun je dit weekend aan het kampioenschap meedoen.
Maar het bestuur heeft in het verleden deze zaken...
nogal serieus genomen.
Dus komen we met wat wij zien als...
een oplossing voor deze zaak.
Waar het vooral om gaat is dat dit soort overtreding niet weer voorkomt.
Dus...
u moet een excuusbrief schrijven aan de studenten die u benadeelde...
door het inleveren van dit werk...
en u leest hem voor in mijn klas.
Ik lees niets voor.
Dat zal het bestuur in overweging nemen wanneer het over uw beurs beslist.
Je hebt ons niet veel keus gelaten.
Excuseer me.
Breng me nooit in verlegenheid voor de klas.
Geef de pen terug als je klaar bent.
Zeggen we geen goeiendag ?
Je laat me iets herschrijven wat jij publiceerde.
Voorzichtig.
Waarom zei je niet dat 't gepubliceerd was ?
Wat maakt dat in godsnaam uit ?
Je had 't me moeten zeggen.
Wat deed je ermee ?
Ik leverde 't in.
Ik leverde 't in. Ik moest ze iets laten zien.
Je beloofde me dat alles wat we hier schreven, hier zou blijven.
Weet ik !
- Ik dacht... - Hou je mond.
Wat zeggen ze tegen je ?
Ik krijg een proeftijd tenzij ik een excuusbrief schrijf.
Schrijf die brief dan.
Ik schrijf niets.
Jij pakt hem, hij pakt jou terug. Schrijf die brief.
Zou jij hem dat laten doen ?
Is dit weer een les ?
Ik heb genoeg van al die lessen, altijd als ik hier kom.
De titel van jouw essay staat boven mijn opstel. Welke les trek ik daaruit ?
Ik heb het niet ingeleverd.
Je kletste maar door terwijl je alleen hoefde te zeggen:
"Hou deze hier want die stond in de New Yorker."
Alleen dat hoefde je te zeggen.
Ik kan wat hulp gebruiken.
Nee, dat is geen optie.
- Je hoeft niet eens te gaan... - Ik zei: "Dat is geen optie."
Ik ben eraan gewend dat niemand me helpt.
Jezusmina. Niet dat zelfmedelijden-vadergezeik.
Wat zei je ?
Man, rot toch op, William !
Het echte gelul is dat je mij de schuld laat krijgen...
omdat je bang bent om de deur uit te gaan en iets voor een ander te doen.
Dat is de enige kutreden.
Van redenen weet je geen donder af.
Er zijn geen redenen !
Redenen waarom sommigen van ons leven en sommigen van ons niet.
Gelukkig voor jou heb je jaren om daar achter te komen.
Wat is de reden om je schrijfwerk achter slot en grendel te houden ?
Wat is die, man ?
Ik heb genoeg van dit gezeik.
Kijk, Jamal komt ons opzoeken.
Hoe is ie ?
Hoe is ie, lui ?
Kom op.
Hoe is je eerste wedstrijd in de Garden ?
't Loopt niet helemaal goed.
Daarom denk ik dat dit een goed moment is om te praten.
Ik weet dat 't moeilijk was om de lessen bij te houden en zoveel te basketballen.
Ik zou het niet kunnen, niet op deze school.
Misschien waren we onredelijk om dat van je te vragen.
Ik heb met het bestuur en Crawford gesproken...
en...
wij willen de zaak net zo graag laten rusten als jij.
Dus, ik ben hier om je een aanbod te doen. We vergeten de zaak.
Volgend jaar zal je vakkenpakket minder zwaar zijn.
Wilde Crawford dat ?
Crawford wil wat het beste voor je is...
en voor de school.
Wat moet ik daarvoor doen ?
Jij houdt een beker omhoog aan het einde van dit toernooi.
Als jij dat waarmaakt, maak ik de rest waar.
Goed ?
Ga nu afmaken waarvoor je bent gekomen.
Kom op, Pilgrims !
Kom op ! Gooi naar Jamal !
Verdomme, man. Kom op.
Verdediging !
Jamal, pak de bal !
Goeie pass, man.
Sneller.
Aanvallersfout ! Die kant !
10, Goud. Aanvaller ! Die kant.
Je hebt ze te pakken. Kom op.
't Is nog steeds onze wedstrijd. Blijft 't zo, dan krijgen we strafworpen.
Als dat gebeurt, is 't voorbij. Hou je hoofd erbij.
Als ze scoren, vragen wij geen time-out. De bal gaat naar Hartwell of Wallace.
Hartwell of Wallace. Zet 'm op.
Hoe is de stand ?
Niet best, ma.
Overtreding. 22, Blauw. Twee maal.
Overtreding, Blauwe team, 22. Twee strafworpen. Opstellen, jongens.
Twee maal.
Deze gaan erin.
- Ik kan niet kijken. - 't Komt wel goed, ma.
Doe 't.
Verdomme.
Nog een.
't Is afgelopen.
Godzijdank. Hij is vast binnengekomen nadat wij weggingen.
Laat hem slapen.
- Ik doe 't licht wel uit. - Doe 't uit en kom dan.
Je bent je kamer gaan opruimen, Jamal.
Aan William
Jamal heeft dat aan jou geschreven.
Wanneer ?
Na de wedstrijd.
Hij gaat vanochtend terug naar de school.
Toch gek.
Ze laten je altijd maar zo ver komen...
voordat ze je alles ontnemen.
God, 't is zo'n goeie jongen, man. Nu moet ie terugkomen naar al dit gezeik.
110e JAARLIJKSE SCHRIJFSYMPOSIUM
Is die plaats nog vrij ?
Ik denk 't.
Ik had niet gedacht je hier te zien.
't Is nog steeds mijn school.
Willen ze me weg hebben dan moeten ze dat zelf doen.
Dat zullen ze.
Ik zie wel.
"De duistere, koude winter is slechts een korte inleiding tot de nieuwe lente.
"Hoewel zijn greep eindeloos schijnt te duren, blijken we echte doorzetters.
"We hernieuwen onszelf weer...
"en zoeken naar de mooie momenten die zullen dienen...
"die dus zullen dienen...
"Dus zullen dienen als fundament voor onze toekomst."
Dank u.
Mag ik een paar woorden voorlezen ?
Wat doet hij hier ?
Ja, natuurlijk, uiteraard.
Dank u, professor.
Mijn naam is William Forrester.
Mag ik ?
Die daar ben ik.
Familie Verliezen.
"Als we familie verliezen, moeten we op zoek naar onze familie.
"Niet altijd naar de familie met ons bloed...
"maar de familie die ons bloed kan worden.
"Als we de wijsheid hebben om onze deur voor deze nieuwe familie te openen...
"dan zien we dat hetgeen we van de vader verlangden, die ons ooit raad gaf...
"van de broer, die ons ooit inspireerde...
"Het enige wat er dan nog te zeggen valt, is:
"'Had ik dit maar gezien, of had ik dat maar gedaan, of had ik..."'
De meesten van jullie zijn te jong...
om te weten wat jullie wensen zullen zijn.
Maar wanneer ik deze woorden lees...
woorden van hoop, dromen...
realiseer ik me dat de enige...
wens die voor mij op latere leeftijd werd vervuld...
het geschenk van vriendschap was.
Meneer Forrester, ik dank u uit naam van allen voor dit bezoek.
De kwaliteit...
van uw woorden...
is iets waarnaar wij allen zouden moeten streven.
Waaraan hebben we deze eer te danken ?
Ik heb hier vandaag gesproken omdat een vriend van mij dat niet mocht.
Een vriend die zo integer was om mij te beschermen...
terwijl ik hem niet wilde beschermen.
Zijn naam is Jamal Wallace.
Is Jamal Wallace een vriend van u ?
Ja, dat is hij.
Ik hielp hem zijn eigen woorden te vinden door met woorden van mij te beginnen.
Hij op zijn beurt beloofde...
nooit iets over mij te vertellen.
Die belofte hield hij.
Uw bezoek lijkt oprecht, maar u zult kunnen begrijpen...
dat het niets verandert aan het feit dat...
deze school tot een eerlijke en juiste beslissing in deze zaak zal komen.
Er is nog iets.
Die woorden die ik vandaag voorlas...
heb ik niet geschreven.
Maar Jamal Wallace.
Stilte.
Stilte, alstublieft.
Stil.
Dat heeft niets te maken...
met het besluit om meneer...
Als juryvoorzitter heb ik het laatste woord in deze zaak.
Robert, ga zitten.
Ik ben al meer dan 30 jaar leraar.
Dat is lang genoeg om te weten hoe belangrijk integriteit is.
Ik zou zeggen, meneer Forrester loste...
deze zaak...
heel netjes voor ons allemaal op. Als voorzitter van de faculteit heb ik...
't laatste woord in die zaak.
U hoeft volgende week niet voor het bestuur te verschijnen.
Meneer Forrester...
mocht u ooit interesse hebben om leraar te worden...
Nee.
Jamal, zijn dit jouw woorden ?
Zestien.
Opmerkelijk.
Ik denk dat je vanaf nu je eigen beslissingen zult nemen.
Ik dacht dat je zou zeggen: "dat had ik altijd al gekund."
Geen lessen meer. Maar ik heb een vraag.
Die twee strafworpen aan het einde van de wedstrijd...
gooide je mis of wilde je mis gooien ?
Niet bepaald een soepvraag, hé ?
Laten we gaan.
Denk je dat ons variéténummer vandaag 't waard is om in een roddelblad te komen ?
Absoluut.
Hoe dan ook, ik ga er vandoor.
Welk woord zouden jij en je vrienden daarvoor gebruiken ?
Vertrekken ?
O, god.
Waar ga je naartoe ?
Ik heb een thuisland dat ik al te lang niet heb gezien.
Je bedoelt Ierland.
Schotland, in godsnaam.
Ik hou je voor de gek, man.
Wel schrijven hoor.
eindexamenjaar
Wat is er, John ?
Heb je van William gehoord ?
Ja, maar ik weet niet wat hij doet. Hij vraagt alleen naar de universiteitsscouts.
Ik was net beneden. Zo te zien is er weer een voor je.
Je meent 't ?
Ik zie je.
- Steve Sanderson. - Hoe maak je 't ?
Fijn dat je zo gauw bent gekomen.
Geen probleem.
Van welke universiteit kom je ?
Nee. Ik ben advocaat. Ik werk bij Roberts & Carter.
Een advocaat.
Maar gefeliciteerd met alles. 't Is fantastisch.
Een stel kerels op kantoor volgt je verrichtingen.
Wij zijn de wettelijke vertegenwoordigers van William Forrester.
Hoe gaat 't met hem ?
Ga zitten.
We hebben 't bericht ontvangen dat William is overleden.
't Spijt me.
Hij wilde dat je...
deze dingen meteen kreeg.
Wat is er gebeurd ?
William had kanker.
Ze ontdekten het een paar jaar geleden.
Jamal, dit is te gek.
O, mijn god.
Moet je al die boeken zien.
Nergens aankomen.
Beste Jamal,
Iemand die ik ooit kende, schreef dat we van onze dromen weglopen...
bang dat we falen, of erger nog, bang dat we slagen.
Terwijl ik al heel gauw wist dat jij jouw dromen zou verwezenlijken...
had ik nooit gedacht dat ik wederom mijn droom zou verwezenlijken.
Seizoenen veranderen, jongeman.
Terwijl ik wachtte tot mijn levenswinter om te zien wat ik 't afgelopen jaar zag...
had ik ongetwijfeld te lang gewacht als jij er niet was geweest.
Blijf je hier nog een tijdje, man ?
Alleen niet op de ogen letten.
Je kunt 't, man. Kom op.
Kom op, man.
Opstaan.
ZONSONDERGANG - William Forrester Jamal Wallace schrijft het voorwoord